W 2026 roku zjawisko El Niño ponownie stało się głównym czynnikiem pogodowym.
Dla marek odzieżowych problem wykracza poza gorętsze lata lub cieplejsze zimy.
Stary kalendarz sezonowy traci swoją wiarygodność.
Przez wiele lat marki planowały działania w oparciu o znany rytm:
Wiosna → Lato → Jesień → Zima
Projektowanie, pozyskiwanie surowców i produkcja są często ustalane miesiące wcześniej niż produkt trafi do sklepów.
El Niño nasilało się do połowy 2026 roku, dodając kolejny poziom niepewności do planowania sezonowego popytu. Źródło: NOAA.
To właśnie tam zaczyna się ryzyko.
Kurtka nie musi stać się zupełnie nieaktualna, aby stworzyć problem. Wystarczy, że stanie się aktualna o trzy lub cztery tygodnie później niż przewidywano.
Takie opóźnienie może oznaczać wolniejsze obroty sprzedaży, większe zapasy na magazynach oraz wcześniejsze obniżki cen.
Cieplejsza niż zwykle pogoda może opóźnić popyt sezonowy, skrócić okres sprzedaży i zwiększyć nacisk na obniżki cen. Źródło: McKinsey & Company.
Kalendarz jest mniej przydatny niż okazja
Zjawisko El Niño sprawia również, że pogoda staje się bardziej niestabilna w różnych rynkach.
Nie oznacza to, że każdy rynek otrzymuje taką samą pogodę.
Oznacza to, że marki muszą być ostrożniejsze przy założeniu, że jeden zestaw produktów sezonowych będzie działał wszędzie.
Cieplejsza jesień na jednym rynku, intensywniejsze deszcze na innym oraz nagła fala zimna gdzie indziej mogą wystąpić w tym samym okresie sprzedaży.
Obecnie obserwujemy przesunięcie planowania odzieży od prowadzińskiego sezonowo do prowadzińskiego scenariuszowo .
Zamiast zadawać tylko pytanie:
„Czy to produkt na wiosnę/lato, czy na jesień/zimę?”
Marki zadają pytania:
To właśnie sprawia, że takie kategorie jak lekka odzież wierzchnia, szybkoschnąca odzież, ochrona przed promieniowaniem UV, warstwy odporno na wodę, miękka odzież typu soft shell, odzież podróżna oraz elementy przeznaczone do warstwowania pozostają aktualne.
Łatwiej je przenosić przez różne pory roku.
Planowanie odzieży przesuwa się z ustalonego kalendarza sezonowego ku szerszym scenariuszom konsumenckim i zakresom warunków pogodowych.
Większym problemem jest ryzyko zapasów
Zmienność pogody utrudnia prognozowanie popytu w momencie, gdy branża już boryka się z problemem zapasów.
Stary model staje się trudniejszy do obrony:
wcześnie prognozuj → złoż dużą zamówienie → uruchom jednorazowo → później obniż cenę
Elastyczniejsze podejście polega na zablokowaniu elementów trudnych do zastąpienia — podstawowych tkanin, kluczowych mocy produkcyjnych i sprawdzonych sylwetek — przy jednoczesnym pozostawieniu decyzji dotyczących ostatecznego koloru, ilości i uzupełniania zapasów otwartymi przez dłuższy czas.
Innymi słowy, celem nie jest już doskonała prognoza;
celem jest prognoza, która zawodzi tanio — a właśnie to zapewnia elastyczny model.
Pogląd EVER GLORY
Obserwujemy ten sam przesuw w rozwoju produktów.
Wszystkie nowe projekty sportowe i outdoorowe zaczynają się teraz od pytań dotyczących lekka konstrukcja, warstwowanie, zwijalność, szybkie schnięcie, odporność na wodę oraz możliwość noszenia w wielu sytuacjach , a nie tylko w jednym sezonowym zastosowaniu.
Dla partnera ODM zmienia to proces rozwoju.
Masa materiału, wrażenie dotykowe, przewiewność, dopasowanie, przestrzeń na warstwowanie i zwijalność muszą być rozpatrywane łącznie od samego początku.
Produkcja musi również być bardziej elastyczna.
Mniejsze początkowe zamówienia, szybsze uzupełnianie zapasów, wspólne podstawowe tkaniny oraz produkcja w wielu regionach mogą pomóc markom dostosować się, gdy pogoda i popyt odbiegają od pierwotnego planu.
Chodzi nie o lepsze przewidywanie pogody.
Chodzi o tworzenie produktów i łańcuchów dostaw, które potrafią radzić sobie z błędem.
Dla marek planujących działania wobec mniej przewidywalnego klimatu zdolność do absorbowania błędnego prognozowania pogody stanowi najbezpieczniejszą przewagę.
EN
